De Individual Psychologie

De training gaat uit van de Individual Psychologie van Alfred Adler (1870-1937). Die naam typeerde zijn idee dat de mens moest worden gezien als een ondeelbare eenheid; zijn denken, voelen, handelen en dromen is een geheel. Ook wordt de mens door de IP gezien in relatie tot anderen. De mens is een mede-mens. Mensen hebben relaties op drie vlakken:

 

1. Werk/school

 

2. Liefde/ intieme relaties

 

3. Sociale relaties/ vriendschap

 

Omdat wij voortdurend in relatie staan tot anderen, is het van belangrijk wat wij in die relaties bijdragen. Dat kan leiden tot een betere dan wel een slechtere relatie. De mate waarin wij be-of ontmoedigd zijn, is van invloed op de kwaliteit van onze relaties.

Wij mensen zijn sociale wezens en ons grootste doel is om erbij te horen. Ergens bij te horen in het leven. Als je het gevoel hebt dat je erbij hoort en je voelt je verbonden met de mensen om je heen, in je gezin, met je familie, op je werk, in de buurt etc etc, dan gaat het je goed.

 

Toch kent iedereen ook het gevoel dat je er niet bij hoort. Dan voel je je bijvoorbeeld alleen, je voelt je erbuiten staan, je hebt nare gedachten over die andere mensen, je hebt er geen zin meer in, je voelt je ontmoedigd, slap, moe, gespannen of overspannen en niet goed genoeg. 

Alfred Adler zegt; al onze problemen zijn sociale problemen en ze komen voort uit minderwaardigheidsgevoelens. Storende kinderen zijn ontmoedigde kinderen en bij volwassenen is dat net zo. Wat ze nodig hebben is bemoediging. Iedereen heeft bemoediging nodig. Door bemoediging weet je; ik ben ok, zoals ik ben. Het resultaat is dat je mag zijn wie je bent. Bemoediging versterkt het gevoel van "erbij horen".

 

Als je het gevoel hebt dat je erbij hoort, dan voel je je verbonden en dat gevoel van verbondenheid heb je nodig om aktief te zijn. Gemeenschapsgevoel is natuurlijk ook datgene waarvan we graag willen dat onze kinderen dat bij zichzelf ontwikkelen, een sociaal gevoel, iets bijdragen in de gemeenschap, iets betekenen later voor de maatschappij. Als mensen zijn we altijd met elkaar in de weer en als we dat op een goede manier doen, voelen we ons goed en kunnen we veel bereiken, samen.

 

Het versterken van deze verbinding en het versterken van het gevoel 'erbij te horen' lukt het allerbeste door bemoediging; je bent ok, je hebt je plaats, je hoort erbij. Bemoediging geeft vertrouwen in je eigen mogelijkheden. Je hebt oog voor je goede kwaliteiten en vaardigheden. Je hebt oog voor het goede om je heen. Als je bemoediging inzet in je sociale relaties; in je gezin, op je werk, met kinderen, met vrienden en in de gemeenschap, zul je ervaren dat bemoediging een belangrijke sleutel is om succesvol te kunnen zijn en om je gelukkig te voelen.
 

Het begrip 'gemeenschapsgevoel' is een van de sleutelwoorden in het Individualpsychologische denksysteem.
Adler: Gemeenschapsgevoel geeft zin aan het leven. Een mens is pas volwaardig als hij/zij naar vermogen bijdraagt aan de opbouw en het voortbestaan van de samenleving. Ten tweede is de aan- of afwezigheid van gemeenschapsgevoel van beslissende betekenis voor het psychisch welbevinden. De aanwezigheid van gemeenschapsgevoel is een belangrijke vorwaarde voor het behoud van psychische gezondheid.